Afgelopen maandag heb ik mijn beste vriendje Dobbey in moeten laten slapen. Ik ben hier enorm verdrietig om en merk dat mijn andere poes (ze heet Mango en is het zusje van Dobbey) ook erg verdrietig van is en echt rouwt. Het vreemde is dat zij heel veel gedragingen en gewoonten van Dobbey overneemt. Daar ze eerst nooit op schoot kwam, in een mandje sliep, kattenmelk dronk, miauwde, doet ze dat nu wel. Het is alsof het karakter van Dobbey ineens in Mango is gekropen. Heel vreemd. Het zijn niet alleen de dingen die ik hierboven noem maar het is werkelijk een hele andere poes geworden. Voor mij prettig, want zo heb ik het idee dat Dobbey nog bij ons is, maar voor haar verdrietig want het geeft wel aan dat ook zij haar broertje heel erg mist. Ik heb Mango wel meegenomen naar het inslapen van Dobbey en Dobbey na zijn overlijden nog mee naar huis genomen om Mango nogmaals aan hem te laten snuffelen en wennen aan het idee dat hij overleden is. Ik hoop dat ik daar goed aan heb gedaan. Ook Mango is een enorme lieverd dus ik hoop dat ook zij de draad snel weer kan oppakken en het verdriet een plekje kan geven.